Własność prywatna i koszty

Gospodarka rynkowa opiera się na własności własnej. Własność prywatna po­lega na tym, że wszyscy mają prawo dowolnie wykorzystywać posiadane rzeczy oraz zakupować i sprzedawać to prawo. Własność prywatna dostarcza ludziom motywacji do pracy i zachęca ich do  dbałości o rzeczy, za które odpowiadają lub które posiadają. Jeżeli jakaś rzecz powinno się do mężczyźni i kobiety lub instytucji, dba ona o nią i usiłuje jej nie utracić. Komuniści uważali, że własność prywatna jest złem i że wspaniała materialne powinny należeć do wszystkich. Nikomu zatem nie zależało na tym, by o nie dbać i nikt nie troszczył się o firmę, w której pracował. Na koszty składa się to wszystko, za co musi płacić jednostka gospodarcza. Przedsiębiorstwa poświęcają kosztom wiele uwagi. O ile koszty jakiejś spółki są znacznie wyższe niż koszty konkurencji, to - żeby mogła ona pozwolić sobie na narzucenie wyższych kosztów - musi wytwarzać lepsze produkty. Możliwość wyboru pomiędzy drogimi towarami o wysokiej jakości i tańszymi o niższej jakości jest dla konsumentów korzystna. Klienci bezwzględnie odrzucają jednakże drogie towary ni­skiej jakości. W systemie centralnego planowania nikt nie troszczył się o koszty, nie było także nacisku ze strony konkurencji, by te koszty obniżać. Dlatego również w gospodar­ce planowej wiele korporacji oferowało towary niskiej jakości tworzone po wysokich kosztach. Wiele obecnych problemów wynikło w tym momencie z tego. Koszty produkcji aparatów fotograficznych firmy Praktika przewyższały cenę, jaką wschodnionie-miecka fabryka mogła za nie zdobyć. W końcu trzeba było ją zamknęć. Innym typem kosztów sę tzw. koszty alternatywne. Zgodnie z definicję