Odzież dziecięca jest zaprojektowana tak by p

Na szczęście przypomniała sobie o nas zimowa pogoda. Kremowy śnieg opada cichutko na ziemię, w świetle latarni ulicznych udając płatki kwiatu czereśni. Delikatny mróz odciska swoje paznokietki na szybach zaparkowanych samochodów, a w oknach pobliskich mieszkań widać rozpromienione twarze dzieci, niemalże przylgnięte do szyby, jakby chciały już dotknąć tych śnieżynek. Niektóre z nich, opatulane w czapki z nausznikami, szaliki oraz ciepłe ubranka dla dzieci, podskakując radośnie kręcą się w kółko próbując łapać opadające płatki śniegu. Ale cóż to, w oddali dało się słyszeć jak by dzwoneczki, i widać delikatną poświatę na skrzyżowaniu dwóch ulic, znajdującym się nieopodal .
-To chyba Święty Mikołaj,
- rzekł jeden z chłopców, i wszystkie dzieci z wielkim podnieceniem pobiegły z bliska obejrzeć to ciekawe zjawisko. Tak,tak to Mikołaj
- krzyknęła dziewczynka
- właśnie minął sklepik gdzie starsza pani codziennie sprzedaje odzież dla dzieci.
- Spójrzcie
- powiedział z trudem, zadyszany, piegowaty grubasek- renifer nagle przyśpieszył i spadło coś z sań. Dzieci podbiegły bliżej, i ujrzały leżący worek z którego wysypały się prezenty. A czegóż w tym worku nie było, słodycze, zabawki, ubranka dziecięce, owoce i wiele,wiele innych rzeczy. Z oddali posłyszałem ciche, ale nasilające się wołanie
- wake up ,wake up . Delikatnie otworzyłem oczy i spoglądając w okno pomyślałem
- szkoda!