Nowa era aplikacji serwerowych

Artykuł przedstawia możliwości najnowszej, szóstej, wersji technice Java Enterprise Edition (Java EE). Wersja ta wprowadziła wiele ważnych przekształceń, dzięki którym Java EE zostało znacznie unowocześnione. Poprawiono efektywność technologii, kładąc równocześnie duży nacisk na łatwość zastosowania, elastyczność.Przyglądając się funkcjonalności JEE 6, będziemy śledzić proces budowy przykładowej aplikacji, która zade­monstruje nowe interfejsy programistyczne i rozwiązania architektoniczne. Autor:Piotr KochańskiŹródło: sdjournal.org
Wprowadzenie Java EE w wersji 5 zaowo­cowało usunięciem najważniejszych pro­blemów, z którymi borykali się programi­ści programów serwerowych. Największy na­cisk położono wówczas na dopracowanie naj­bardziej nielubianej technice JEE - kom­ponentów EJB.Komponenty EJB są w tym momencie zwyczajnymi klasami Java (ang. Plain Old Java Objects- POJO), a cała konfiguracja modułu EJB może być zrealizowana przy pomocy meta­danych (ang. annotations), zamiast pliku kon­figuracyjnego. Komponenty encyjne EJB, od­powiedzialne we wcześniejszych wersjach JEE za komunikację z bazą danych, nie były satysfakcjonującym rozstrzygnięciem i zastąpiła je nieporównywalnie lepsza technika: Java Persistence API.Znaczącą innowacją było wprowadzenie wygodnego interfejsu programistycznego na potrzeby usług sieciowych. Technika JAX­
Powinniśmy wiedzieć: • Czytelnik powinien znać podstawy języka Java , a oprócz tego technice Java EE.WS, korzystająca z dobrodziejstw konfigura­cji przy pomocy metadanych, zastąpiła trud­ne w użyciu interfejsy SAAJ i JAX-RPC. Za­dbano również tym razem o to, aby usługi sie­ciowe JAX-WS z powodzeniem komunikowa­ły się z usługami pisanymi w innych te