Kolumny Architektoniczne - historia

Już w państwach najstarszych cywilizacji kolumny stanowiły przedmiot szczególnego architektonicznego zainteresowania.Pierwsze kolumny zostały drewniane, a w późniejszym czasie już kamienne ewoluowały od kwadratowego słupa  przez ścinanie naroży aż do przekroju okrągłego.
W starożytnej Grecji są 2 rodzaje kolumn: kolumna dorycka, ciężka, kształtująca się pod wpływami egipskimi , a ponadto lżejsza jońska kształtująca się pod wpływami  azjatyckimi.
Kolumna dorycka perfekcyjnie odróżnia funkcję podpory, jest nie tylko piękna ale też całość logicznie uzasadniona potrzebą konstrukcyjną lub metodą obróbki.Kolumna jońska jest delikatniejsza od doryckiej a najdelikatniejszą jest kolumna koryncka  o jeszcze węższych proporcjach.
Starożytni Rzymianie, przyjmując kolumnę grecką  zmienili proporcje kolumny doryckiej poprzez jej uwysmuklenie bez konwersji w proporcjach kolumny jońskiej oraz korynckiej.  Rzymianie stosowali jeszcze kolumnę etruską i kompozytową.Kolumny rzymskie odznaczały się  ornamentalnym i kolorystycznym wzbogaceniem faktury trzonu z barwnego marmuru i granitu - był gładki a z jednokolorowego marmuru lub trawertynu - trzon był kanelowany.W czasie romańskim  kolumna jest surowa bez finezji stopniowo nabierając sobie właściwego charakteru z bogatą ornamentyką roślinną, w baroku ulega zmanierowaniu wyrażającemu się fantazyjnym jej poskręcaniem.
W końcu dziewiętnastego wieku kolumna traci na wyrazistości,  by w przyszłości przyjąć najprymitywniejszą formę wydłużonego cylindra bez kapitela i bazy.