Jesień nie jedno ma imię

Z okresem jesieni wiele osób ma dylematy i chodź ludzie wiemy że jesień się powtarza. Przychodzi każdego roku i wręcz jeżeli zdarza się, że jest złota - polska, w każdym momencie w końcu powtarza się; szarugą, krótkimi dniami, jesiennym smutkiem lub melancholią. To taki czas, kiedy, krócej zajmuje wymienianie co nam się robić woli, bo jest tego niedużo. Albo przygotowujemy jedynie to co musimy,jak możemy sobie na to pozwolić to nam reszta wisi. Jak jest jeszcze gorzej, to wisi nam wszystko.
Optymiści, pozytywnie nastawieni rozważają - zima jest super, jak sypnie śniegiem, można będzie pojeżdzić na nartach, posurfować, pofikać na śniegu. Wiosną świat budzi się do życia, świat kwitnie, a człowiek z nim. Latem, można oddawać się kompielom wodnym i słonecznym, a jesienią, kiedy pogoda-spacerować, a kiedy leje czytać pisać, oglądać, albo oddawać się wspomnieniom z wakacji.
Optymiści w każdym momencie sobie poradzą, tym, to w każdym momencie dobrze, im to się wiedzie. I to aktualnie jest problem, bo w wielu przypadkach budzi frustracje pesymistów, którzy gorzknieją na samą myśl, że komuś się wiedzie, kiedy im nie. A im, w znaczącej liczbie sytuacji w każdej chwili się nie wiedzie. I dlatego o pesymistów, należy zadbać. Trzeba o nich zadbać, co najmniej ze względu na swoje dobro, jeżeli są w naszym najbliższym sąsiedztwie. Próbować obłożyć ich pozytwnym myśleniem, ażeby nie popadli w obłożny jesienny pesymizm, który w łagodnej formie przybiera postać chandry, w ostrej postać depresji.