Gry PC Xbox PlayStation

Z jednej strony gra Battle of the Atlantic stawia na realizm, przenosząc znacząca większość interfejsu do trójwymiarowego środowiska statku, a z drugiej - pojawiają się owe uproszczone ikony. Pomimo to po krótkiej chwili można się przyzwyczaić. Zwyczajnie gra oczekuje, że całkowicie wcielimy się w wilka morskiego, a gdy z konieczności musi przedstawić nam elementy, które mogą nas z tej roli wybić, robi to w taki metodę, byśmy szybko załatwili co należy, po czym śpiesznie wrócili do kapitańskiego ciała. Przydałoby się tylko w grze odpowiednie ustylizowanie ikon, tak ażeby straciły swoją „nowoczesność", niemniej jednak to niezbyt duże niedociągnięcie. W trybie FPP przedstawione są także porty. Możemy tam dokonywać napraw, ulepszać okręt , a ponadto podejmować się kolejnych misji. Udostępniony obszar nie imponuje rozmiarami, ale i tak możliwość spacerku obok przycumowanego U-Boota jest bardzo satysfakcjonująca. Ogólnie interfejs uległ olbrzymim zmianom w porównaniu z poprzednimi grami z serii, które charakteryzowała olbrzymia umowność.Tematyka okrętów podwodnych przenigdy nie cieszyła się wielką popularnością pomiędzy twórców gier komputerowych. Nawet w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych, w trakcie złotej ery gatunku okreslanego mianem gry symulacji, niewielu deweloperów podejmowało ten temat. Znakomita gra Silent Service zakończyła się na drugiej części, w trakcie gdy Aces of the Deep nie doczekało się nawet jednej kontynuacji. Po tym, jak developerzy z Sonalyst (twórcy m.in. gry Sub Command oraz Dangerous Waters) skoncentrowali się wyłącznie na tworzeniu kodów szkoleniowych dla armii, z flagą na maszcie pozostała wyłącznie seria gier Silent Hunter. W chwili obe